Amptelik is dit ‘n houtklimraam met ‘n glybaan en ‘n dek. Vra enige kind hier en jy sal hoor dis ‘n seerowerskip, en die seesand onder is die see.
Wat regtig gebeur daar bo
Verbeeldingspel lyk soos die deel van die dag waar niks leer nie. Dit is die teenoorgestelde. Wanneer ‘n kind besluit dat die dek ‘n skip is, doen hy iets moeiliks: hy hou twee werklikhede gelyk in sy kop. Dit is dieselfde denke wat later nodig is om te verstaan dat ‘n letter ‘n klank voorstel.
Taal wat vanself kom
Luister ‘n oggend lank en jy hoor woorde wat nooit in ‘n les sou voorkom nie. Wie is die kaptein? Waarheen vaar ons? Wat doen ons as die storm kom?
Rolspel dwing kinders om te onderhandel, te beplan en mekaar te oortuig. Dit is Kommunikasie en Identiteit en Behoort in dieselfde asem, en dit gebeur sonder dat ‘n grootmens dit hoef te lei.
Die liggaam werk ook
Klim bou krag, koördinasie en die selfvertroue om ‘n bietjie hoër te waag. Die dik sand vang elke landing, wat beteken kinders durf meer probeer.
Onder hulle voete verander die oppervlak heeltyd: sand, hout, gras, teels. Elke keer pas die liggaam aan, en dit bou balans en ruimtelike bewustheid.
Ons werk is om nie in die pad te staan nie
Ons rig die omgewing in en hou dit veilig, en dan laat ons die storie loop. Konflik in die groep word nie vir hulle opgelos nie. Ons help hulle om dit self reg te praat, want dit is waar die werklike les lê.
Buitespel is nie ‘n blokkie op die rooster nie. Dit is die rooster.